Goed geregeld… of toch niet?
Als inlener, maar ook als uitzendkracht, wil je dat alles goed geregeld is. Maar hoe weet je eigenlijk of een uitzendorganisatie haar zaken écht op orde heeft? In de flexbranche bestaan er verschillende organisaties en controles die dit moeten waarborgen.
Brancheorganisaties
Veel uitzendondernemingen zijn aangesloten bij een branchevereniging zoals de Algemene Bond Uitzendondernemingen (ABU) of de Nederlandse Bond van Bemiddelings- en Uitzendondernemingen (NBBU).
Daar hoort meer bij dan alleen contributie betalen. Ondernemingen moeten zich ook laten certificeren volgens de NEN-norm.
NEN-normering
De NEN-norm wordt gecontroleerd via onafhankelijke inspecties, meestal twee keer per jaar per onderneming.
Tijdens zo’n audit wordt bijvoorbeeld gekeken naar:
- correcte loonadministratie
- juiste toepassing van wet- en regelgeving
- naleving van verplichtingen richting werknemers
Op sommige punten gaat deze norm zelfs verder dan wat er in cao’s is vastgelegd.
SNCU-controles
Daarnaast is er de Stichting Naleving CAO voor Uitzendkrachten (SNCU).
Deze organisatie controleert onder andere:
- naleving van de cao voor uitzendkrachten
- correcte beloning van medewerkers
- toepassing van gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden
VCU (Veiligheid en Gezondheid Checklist Uitzendorganisaties)
Het waarborgen van de veiligheid en gezondheid van personeel dat wordt uitgezonden naar bedrijven die risicovol werk uitvoeren (zoals in de bouw of petrochemie).
Nieuwe wetgeving: WTTA
Met de komst van de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (WTTA) komt daar nog een extra controle laag bij.
De nieuwe toezichthouder, de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU), krijgt onder andere de taak om:
- toelatingen te verlenen tot een openbaar register
- toezicht te houden op de sector
- inspectie-instellingen aan te wijzen
De vraag
Als je alles bij elkaar optelt, wordt de sector behoorlijk intensief gecontroleerd. Het doel daarvan is duidelijk: malafide organisaties uit de markt halen.
Maar de vraag blijft: zorgen al deze controles ook daadwerkelijk voor een betere sector? Of zijn we langzaam steeds meer bezig met het organiseren van toezicht… in plaats van het oplossen van het probleem?
Hoe kijk jij hiernaar?
Zorgen al deze controles voor een betere sector, of schieten we ons doel voorbij?
Ik ben benieuwd naar jouw ervaring.
Werk je met uitzendkrachten en wil je zeker weten dat alles goed geregeld is?
